Welkom op mijn website

Mijn naam is Ellen Frigge en ik nodig je uit voor een eerste kennismaking met mij als rouw- en verliesbegeleider.

Waarom aandacht voor rouw en verlies?
Omdat ieder mens in zijn leven hiermee te maken krijgt. Ik kan niet om de uitspraak van Bert Hellinger heen;

“Rouw is de achterkant van liefde”.

We zullen allemaal ooit rouwen om hetgeen waar we van houden, wat ons dierbaar is en waar we aan gehecht zijn. Het een kan niet zonder het ander. Wie in staat is om lief te hebben en zich aan iets te hechten, is ook in staat om te rouwen. Rouw is de uiting van verlies en verdriet.

Hoe rouw je?
Rouwen gaat gepaard met gevoelens en pijn die zich in vele vormen laat zien. Er bestaat geen draaiboek “hoe rouw ik”. Iedereen rouwt op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Er is geen goed of fout.

Rouw is meer dan alleen het verlies van een dierbare
Rouw wordt vaak direct gekoppeld aan het overlijden van een dierbare, maar rouw kan ook ontstaan bij andere vormen van verlies, zoals:

• verlies van gezondheid of kwaliteit van leven
• verlies van een baan
• ongewilde kinderloosheid
• een relatiebreuk
• het achterlaten van je geboorteland
• het kwijtraken van je (t)huis
• het verlies van toekomstplannen

Rouwen is een werkwoord.
Rouwen betekent het verlies integreren in je leven. Een leven met het gemis én herinneringen. Dat gaat niet vanzelf, het is hard werken. Ook is er tijd nodig om het verlies te (h)erkennen en te aanvaarden dat ons leven is veranderd. Als je jarenlang samen bent geweest met een dierbare en diegene verdwijnt uit je leven, wie ben je dan zonder die ander. Of je was verknocht aan je baan en wat blijft er dan over als dat weg valt. Het lijkt wel alsof je op dat moment jezelf opnieuw uit moet vinden.

Verlies draag je met je mee
We nemen onze verliezen mee in ons verdere leven. We weven het er eigenlijk doorheen. Nieuw verlies raakt soms verlies uit het verleden dat toen wellicht onvoldoende aandacht heeft gehad. Dit is van invloed op hoe je de nieuwe pijn ervaart en hoe je hiermee om gaat. Verlieservaringen gaan nooit weg. Het wordt wel milder, verdwijnt soms uit beeld maar kan ook weer ineens aangetikt worden. Dat hoort bij rouw, dat is rouw. En voor wie ervaart dat het er mag zijn, dat het oké is en ontdekt hoe hiermee om te gaan, wordt het draagbaar.

De vlierbes als symbool
Bij het weven van het oude en nieuwe in ons leven hoort voor mij dit schilderij dat gemaakt is door mijn nichtje. Ze heeft gebruik gemaakt van de bladeren van de vlierbes. Een boom die symbool staat voor:

• transformatie
• afscheid van het oude
• verwelkomen van het nieuwe
• balans tussen leven en dood
• innerlijke groei en veerkracht

“Alles met elkaar in eeuwigheid verbonden”

De vlier ondersteunt juist op die momenten waarop je je evenwicht aan het hervinden bent. De vlier is van oudsher aardend, beschermend en helend.
Het is niet voor niets dat ik dit schilderij onder ogen kreeg en hoe bijzonder dat ik het zelf een naam mocht geven.

Want hoe we het ook bekijken; de gebeurtenissen in ons eigen verleden en dat van onze voorouders, ons leven in het hier en nu én de weg die we zullen gaan bewandelen in de toekomst, het is allemaal met elkaar verbonden.